Trip ครั้งนี้เริ่มต้นที่อยากไปเที่ยวเกาะช้าง (Koh Chang) มานมนาน ไปๆ มาๆ วันนี้ก็เป็นวันดีของเราแล้วค่ะ ออกเดินทางจากกรุงเทพฯ ตั้งแต่เช้าตรู่ นั่งรถ กรุงเทพฯ ตราด ใช้เวลาประมาณ 4 ชั่วโมงเศษๆ ระหว่างเดินทางมีฝนตกปรอยๆ เริ่มหวั่นใจแล้วว่า ฝนฟ้าอากาศที่เกาะช้างจะเป็นใจให้เราเล่นน้ำทะเลหรือเปล่าหนอ และแล้วก็มาถึงตราดสมใจฝนหยุดตกแล้ว ท้องฟ้าสดใสสมใจ จากนั้นก็หาอะไรรองท้องซะหน่อยดีกว่า แล้วค่อยเดิน shopping แถวๆ ตลาด

จนกระทั่งเสร็จกิจกรรม ก็นั่งรถสองแถวไปขึ้นเรือที่ท่าเรือ Center Point Ferry ก่อนถึงท่าเรืออ่าวธรรมชาติ วันนี้ที่ 'เซ็นเตอร์พอยต์' คนไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่เนื่องจากว่าไม่ใช่ Weekend นั่นเอง ใช้เวลาประมาณ 30 นาที เย้..เย้.... ถึงฝั่งเกาะช้างแล้ว มีรถสองแถวมาจอดรอผู้โดยสารอยู่ 2 ถึง 3 คัน ที่ฝั่ง ในใจคิดว่าเมื่อมาถึงแล้วจะได้เล่นน้ำทะเลเลยนั่นไม่ใช่เลย.....ผิดหวังนิดหน่อย คิดว่าชาวบ้านที่อาศัยอยู่ฝั่งนี้จะทำอาชีพเกี่ยวกับการโดยสาร (เป็นเพียงความคิดเห็น) เพราะฝั่งนี้ไม่มีหาดทราย มีแต่หินที่อยู่ตามฝั่งเศรษฐกิจฝั่งนี้ไม่ค่อยมี

เด็กหญิงตัวน้อยๆ คนหนึ่ง มีนามว่า ตาหวาน อาศัยอยู่ใต้ชายคาของกรุงเทพฯ ท่ามกลางความสับสนวุ่นวายของคนเมืองกรุง ที่ฝักใฝ่ทำมาหากินกัน และที่นั่นยังมีแมวสาวรุ่นตัวหนึ่ง ขนสีขาว และสีเหลืองสลับกันไป ที่ไม่มีคนสนใจดูแล เจ้าเหมียวน้อยตัวนี้อาศัยอยู่ใกล้ๆ ตู้ซักเสื้อผ้าหยอดเหรียญ เกือบทุกวันตาหวานจะคอยเล่นกับเจ้าเหมียวน้อยแล้วค่อยไปทำกิจกรรมอื่นๆ ประจำวัน ทุกวันๆ เจ้าเหมียวจะค่อยๆ สนิทกับตาหวานขึ้นทีละนิด..... ถ้าตาหวานสังเกตให้ดีๆ จะเห็นว่าเจ้าเหมียวมีเด็กๆ อยู่ในท้องใกล้จะคลอดแล้วนั่นเอง

มีอยู่ช่วงหนึ่งที่ตาหวานไม่ได้เห็นเจ้าเหมียวเลย เนื่องจากว่าได้ถึงเวลาคลอดลูกแล้ว และได้ย้ายที่อยู่อาศัยใหม่เพื่อ ให้ลูกๆ ได้ปลอดภัยจากผู้คน และสัตว์ที่จะปองร้าย ไม่ว่าจะเป็นเหมียวๆ ด้วยกันเอง หรือว่าจะเป็นน้องหมาก็ตาม หรือแม้แต่รถที่วิ่งอยู่ตามซอยเล็กๆ ถ้าไม่ระวังมีหวังเหยียบย่ำเอาลูกๆ ของเจ้าเหมียวตายไปตามๆ กัน